Vakantie op Camping Ponderosa

Hallo Nederland en omstreken,

Alles goed? Hier alles zijn gangetje.

Ondanks dat wij niet zo heel lang geleden 3 weken vakantie hebben genoten hier in Suriname, zijn wij toch toe aan een min of meer echte vakantie en die gaan Jan en ik vieren in Nederland. Dit keer geen bezoek afleggen bij de hele familie maar lekker twee weken genieten op Camping Ponderosa. Op het programma staat shoppen in Breda en omstreken, uit eten met Rick en Valerie, dagje weg met Joey, genieten van de echte supermarkten, bezoekje aan de tandarts, de laatste inenting halen en de 1e verjaardag van onze kleinzoon Davey. Het klinkt alsof wij het niet zo leuk hebben in Suriname, integendeel. Wij genieten hier echt van het leven, van de net niet echte winkels, van de hobbels en kuilen in de wegen en van de heerlijke temperaturen, ook in de regentijd. Ondanks dat Suriname niet zo heel veel te bieden heeft vermaken wij ons prima. Tuurlijk, soms heb je irritaties, denk aan het ophangen van de was waarbij de knijpers na twee hangbeurten uit elkaar vallen, boter die bij thuiskomst beschimmeld is of de winkelbediende die het leuk vindt om een stukje vlees van SRD 27,88 af te ronden naar SRD 29,00. Als dit alles op dezelfde dag gebeurd dan baal je er wel eens van. Maar ach, er zijn erge dingen in het leven.

Afgelopen zaterdag en zondag was er een tv-uitzending waarin vrijwilligers het land introkken om moeders blij te maken. Nee niet de welgestelde moeder maar de moeders die het heel hard nodig hebben. De nodige sponsoren hebben een steentje bijgedragen om de moeders met gezin blij te maken. Bij het zien van de uitzendingen, huizen volgelopen met water, krotten, niet eens een fatsoenlijke voordeur, besef je dat die kut knijper die na 2 hangbeurten de geest geeft of die SRD 1,12 welke ik teveel betaald heb voor een stukje vlees helemaal geen reden is om je druk over te maken. Wat zeuren we toch over die kut kuilen in de weg waar we met onze bolide overheen scheuren. Deze mensen hebben echt helemaal niets, veelal niet eens aangesloten op elektriciteit en water. Niet eens een fatsoenlijke stoel om op te zitten, of een fatsoenlijk bed om te slapen. Het verbaasd mij wel dat het dit jaar voor de 12e keer is deze Moederdag actie. De reacties via Facebook gaan dan ook voornamelijk over de regering, kort samengevat de uitvreters, de zakkenvullers.

Ik schreef al over de boter welke bij thuiskomst beschimmeld bleek te zijn. Dit komt echt niet door het stukje rijden in de warmte van de supermarkt gelijk naar huis want die ene kilometer kan de oorzaak niet zijn. Misschien tijdens het transport iets niet goed gegaan? Ach, de prullenbak is geduldig. Hetzelfde met nootjes en chips. De houdbaarheidsdatum is nog goed en toch heb je zo af en toe een zak ertussen welke oud is en toch is de zak niet lek. Geen idee waardoor het komt, je raakt er wel aan gewend. Terug naar de winkel is geen optie, dat werkt hier namelijk niet want je hebt garantie tot de winkeldeur. Er zijn ook supermarkten, voornamelijk de Chinese, die in de avond de koeling en de vriezers uitzetten om energiekosten te besparen, bij dit soort winkels kopen wij alleen schoonmaakmiddelen of zo maar beslist geen zuivelproducten.

Ik schreef ook over die SRD 1,12 welke de winkelbediende te veel rekende voor het stukje vlees. Het blijkt hier schering en inslag. Een paar weken terug heb ik een broek gekocht, het prijskaartje gaf SRD 140,00 aan. Leuk staan praten met de eigenaresse, ik moest SRD 190,00 afrekenen. Ik heb mijn mond gehouden want voor ons is SRD 50,00 omgerekend nog geen € 6,00 maar mij zien ze daar nooit meer. De vier op het prijskaartje werd tijdens ons praatje aangepast naar een negen. Vanwege het klimaat hangt ons huis vol met airco’s, 11 stuks in totaal. Het schoonmaken ervan moeten wij zelf betalen, niets mis mee hoor maar dan moet je niet bij de verkeerde gaan. Het schoonmaken kost ongeveer SRD 100,00 tot 150,00 per airco, wij moeten er vijf laten schoonmaken, hooguit SRD 750,00 wat omgerekend € 85,00 euro is. De airco-meneer die wij treffen vraagt € 120,00 euro voor de vijf units schoonmaken. Wij worden echt voor vol aangezien, qua gewicht en zo klopt dat wel maar niet qua geld. Hier trappen wij dus niet in, na de vakantie gaat Jan die dingen zelf schoonmaken.

Regelmatig koop ik een lapje stof, ook dat is een hele tour. Heb je een leuk stofje gevonden dan duurt het een eeuwigheid eer iemand je komt helpen. Word je eindelijk geholpen dan is de persoon ongeïnteresseerd. Het stofje op de rol blijkt 2.10 meter te zijn en ik heb maar 1.50 meter nodig. Ik word gedwongen om die 0.60 meter extra te kopen en daar pas ik dus voor en ga opzoek naar een ander lapje stof want er is keuze genoeg. Het gaat niet om hele grote bedragen want een lapje stof van 1.50 meter is rond de SRD 15,00 maar het gaat om het principe. Het lapje stof laten maken tot een shirt kost vele malen meer, namelijk SRD 50,00. Al met al nog goedkoop voor de Europeaan want voor nog geen € 10,00 euro heb je toch een leuk shirt op maat gemaakt, je moet alleen wel lang wachten want de modiste, zo noemt men nier de naaister, heeft het echt heel druk. Is alles dan zo treurig hier? Nee tuurlijk niet. Er zijn winkels waar je wel goed geholpen wordt en waar je niet belazerd wordt. Er is volop keuze aan lekker en goed eten!

Als wij in Nederland zijn zullen we best schrikken van de prijzen aldaar. Ik heb hier echte Nederlandse maagzuurremmers gekocht van het merk Leidapharm, omgerekend voor € 1,65, in Nederland betaal je voor hetzelfde doosje € 3,50. En dan te bedenken dat die doosjes met pillen ook nog eens een lange toch moeten maken van zo’n 8000 kilometer. Hoe is het toch mogelijk vraag ik me dan af. Benzine en sigaretten zijn hier ook al goedkoop in verhouding met Europa. Een liter V-power bij Shell kost op dit moment SRD 7,01 per liter dat is € 0,79 en de sigaretten, Pall Mall 20 stuks SRD 25,00 per pakje, dat is € 2,82. Zo slecht is het hier dus zeker niet voor de Europeaan. Daarentegen heeft de lokale bevolking het heel zwaar want onlangs is de benzine weer verhoogd met SRD 0,05 en dat voelt men heel erg in de portemonnee.

De koffer staat klaar, een auto gehuurd bij Schiphol en een hotel geboekt voor woensdag 30 mei in de buurt van Schiphol, dan hoeven we niet zo heel erg vroeg ons bed uit op onze terugreisdag. Het wachten is op de taxi, die komt om 13.30 uur, om 18.00 uur vertrekt de vlucht. De reis lijkt een eeuwigheid te duren want wij landen vrijdagochtend rond 8.00 uur.

Groetjes vanuit Paramaribo!

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.