Hallo Nederland en omstreken,

Hoe is het daar? Hier alles z’n gangetje.

Volgend jaar stopt voor ons het buitenlandavontuur, Jan en ik komen terug naar Nederland. Het is niet onze eigen keuze om te stoppen in het buitenland, helaas is het wat het is en dan moet je het laatste jaar er maar het beste van maken. Als je dan toch weet dat je gaat verhuizen dan is het helemaal geen gek idee om alvast op te ruimen. Ja ja, we hebben nog negen maanden te gaan, ik weet het, maar het kan maar opgeruimd zijn.

Zwembad
Ons laatste jaar in Suriname zullen wij moeten doen zonder zwembad. Een paar weken geleden is de pomp ermee gestopt. De reparatie of vervanging is niet heel duur maar in verhouding met het gebruik, het schoonhouden en onderhoud van het zwembad is het eigenlijk zonde van het geld. Een collega blij gemaakt, hij wilde het zwembad heel graag hebben, het kost hem hooguit een nieuwe pomp of de reparatie ervan. Goedkoper een zwembad krijgen van 5.75 x 2.75  lukt je niet in Suriname.

Opruimen
Het zwembad heeft dus een goede bestemming gekregen, het volgende wat de deur uit is gegaan zijn de logeerbedden. Twee bedden van 140 x 200 inclusief matras, kussens, nachtkastjes en nachtlampjes. Beide bedden nog zo goed als nieuw. Een van onze vier bewakers was de gelukkige want toen ik Jan voorstelde om vast de logeerbedden op te ruimen, had deze bewaker dienst. Toen ik hem vroeg of hij een bed kon gebruiken hield hij eerst de boot af. Waarschijnlijk dacht hij dat ervoor betaald moest worden maar zo zijn wij niet. Nee, geen geld, je mag het bed gratis meenemen. Nou dat wilde hij heel graag want hij sliep op de grond want zijn eigen bed had hij meegegeven aan zijn dochter toen die uit huis ging. Dan breekt je hart toch, beide bedden zijn hem van harte gegund. Toen de bedden weg waren kwam een dag later onze schoonmaakster, ze vroeg aan Jan waar de bedden waren. Weggegeven aan een bewaker want die sliep op de grond was zijn reactie. Maar ik slaap ook op de grond was haar reactie. Blijkbaar slaapt bijna heel Suriname op de grond. Maar ja, wij hadden maar twee bedden om weg te doen. Dat wordt nog wat als wij volgend jaar terug naar Nederland gaan, het enige wat mee terug gaat, naast wat persoonlijke spullen zoals schilderijen en de tv’s, is het bankstel. Het bankstel gaat mee terug om te passen en te meten zodat we bij het kopen van een nieuw bankstel niet de mist in gaan.

Auto
Omdat wij nog een jaartje in Suriname mochten blijven konden wij nog een keer een auto aanschaffen als diplomaat. Het was afgelopen jaar heel onzeker wat ons te wachten stond. Vorig jaar september kregen wij al te horen dat het werken in het buitenland zou stoppen, echter werd nog een poging gedaan om ons toch de 3-jarige plaatsing uit te laten zitten, tot 1 juli 2020. Afgelopen januari ontving ik een brief met de mededeling dat mijn functie op de ambassade stopt per 1 juli 2019. De brief kwam eigenlijk veel te laat om als diplomaat nog een nieuwe auto te kunnen aanschaffen. Je moet een auto minstens 6 maanden op je naam hebben staan in het land waar je woont en je moet minimaal 12 maanden in het land hebben gewoond. Dat laatste voldoen wij wel aan maar de auto 6 maanden op je naam hebben om de auto dan belastingvrij mee terug naar Nederland te nemen zouden wij nooit aan kunnen voldoen, de eerste brief kregen wij op 23 januari 2019. Op 12 maart 2019 kwam nog een brief, dit keer met goed nieuws, wij mogen toch onze plaatsing van 3 jaar uitzitten, wij mogen blijven tot 1 juli 2020. Vanaf dat moment ben ik gaan nadenken om toch nog een nieuwe auto te kopen. In mijn achterhoofd mee laten wegen dat als wij terug in Nederland zijn wij dan drie kleinkinderen hebben die misschien graag meewillen naar de camping. Ik zag de wekelijkse volksverhuizing al helemaal voor me. Opa en Oma met 3 kleinkinderen naar de camping en elke keer weer een gevecht om alles mee te slepen zoals koffertjes en een kinderwagen/buggy. En niet te vergeten Meneer Janse die ook nog eens in de auto mee moet. Na goed overleg met Jan, eigenlijk was het na een mededeling aan Jan over een nieuwe auto, ben ik eens aan de slag gegaan via internet om een auto samen te stellen, de voorwaarde was een ruime kofferbak. Inmiddels weten de meeste al wel dat wij de trotse eigenaren zijn van een Opel Insignia Sports Tourer Business Executive. Maar voor het zover was heb ik wel wat slapeloze nachten gehad. Via internet een auto samengesteld, hiervan een printje gemaakt en per e-mail doorgegeven aan Autobedrijf Graumans Opel te Baarle-Nassau. De directeur bij Graumans, Dennis Kuijpers, heeft ook deze keer ons zeer goed geholpen. De aankoop werd door ons per e-mail bevestigd en op 13 april 2019 per e-mail is het koopcontract heen en weer verstuurd ter ondertekening. Dan begint het wachten want een nieuwe auto staat niet de volgende dag in de showroom, het kan wel maar dan koop je er een uit voorraad en dat deden wij niet. Er was immers nog tijd genoeg, als de auto op 31 december 2019 maar op onze naam zou staan. Dan kan je wel gaan zitten wachten maar die auto moet wel deze kant opkomen, dat gaat niet vanzelf. Toen een zoektocht begonnen om de auto te verschepen, diverse offertes opgevraagd, van sommige offertes kreeg ik nog meer slapeloze nachten, ik had niet verwacht dat het overbrengen van een auto zo duur zou zijn. Na vele offertes te hebben gezien zijn wij “in zee” gegaan met Seatrade Rotterdam. De auto werd opgehaald bij de dealer in Baarle-Nassau, de auto is vervoerd in een 40 ft container (waarschijnlijk paste de auto niet in een 20 ft) en de auto was tijdens transport allrisk verzekerd, de kosten € 3620,00 euro. En dan te bedenken dat ik offertes voorbij heb zien komen van € 2500,00 tot 4000,00, bij de meeste moest je zelf de auto brengen en de auto stond los op de boot, dus niet eens in een container en WA verzekerd. Maar met deze offerte waren we er nog niet, de auto moet aan deze kant ook nog in ontvangst worden genomen en worden ingeklaard en zo. Ook voor dit stukje heb ik offertes opgevraagd. Omdat de keuze in Suriname beperkt is heb ik eerst een offerte opgevraagd bij het bedrijf die onze verhuisboedel hier in ontvangst heeft genomen, ze vroegen voor het afhandelen van de auto € 1100,00, hier schrok ik best van. Toch maar een ander bedrijf aangeschreven. Mijn vraag was een offerte voor het in ontvangst nemen van een container met daarin onze nieuwe auto en alle papieren afhandelingen. De offerte die ik kreeg was ongeveer € 250,00, een groot verschil met dat andere bedrijf. Je begrijpt dat ik akkoord heb gegeven op de tweede offerte. Ik ben weer rustig, slaap weer goed en dan ineens bedenk ik dat een dashcam wel fijn is, die hebben we ook in de Mokka. En weer een zoektocht op internet, dit keer veel beelden van diverse dashcams gezien. Na veel vergelijkingen besloten de Viofo A129 Duo te nemen. Snel weer contact met Dennis Kuijpers van Graumans Opel of het mogelijk was de dashcam in te bouwen, het is dan inmiddels al eind juni, geen probleem als ik er maar voor zorgde dat de dashcam bij de dealer werd afgeleverd. Met hulp van mijn broer Richard is die missie geslaagd. Omdat Richard toch bij de dealer moest zijn voor de auto van Rick, werden gelijk foto’s en een filmpje van onze nieuwe auto doorgestuurd, later ontving ik ook nog foto’s via de dealer zelf. Met Seatrade Rotterdam de afspraak gemaakt om de auto in de week van 19 augustus te verschepen zodat wij tijdens onze vakantie de auto nog even konden bewonderen bij de dealer. De werkelijke vertrekdatum van de boot was donderdag 22 augustus 2019, de aankomstdatum in de haven van Paramaribo was zondag 1 september 2019. De auto werd verscheept met de Atlantic Acanthus en heel toevallig staat er een foto van donderdag 22 augustus 2019 op ShipSpotting.com, zie foto onderaan deze blog. Tussentijds ontving ik vanuit Seatrade Rotterdam nog de vrachtbrief en de bevestiging dat ik had voldaan aan mijn betalingsverplichting, zeer belangrijk want anders komt de auto niet uit de container.  Op maandag 2 september neem ik contact op met het bedrijf alhier die onze auto zou afhandelen, ik krijg een zeer aardige man toegewezen. Hij komt zelfs langs op de ambassade om alle papieren op te halen. Dinsdag 3 september spreek ik de aardige man via de telefoon, ik vraag gelijk om de factuur en toen begon de ellende. De aardige man vond ik ineens niet aardig meer, hij kwam met een factuur van € 1470,00. Je snapt zeker wel dat ik zat te trillen bij het horen van dit astronomische bedrag. De verklaring voor de hoogte van de factuur was dat er een koersmarge betaald moest worden, dit kwam neer op € 775,00 en de overige € 695,00 was voor het in ontvangst nemen en afhandelen van de container. Wat zeg je? Koersmarge en bijna het driedubbele voor het afhandelen van de container? Woest was ik, tegelijkertijd ook beseffend dat ik eigenlijk weinig keus had. Het was of betalen of de auto laten staan. Toch liet ik het er niet bij zitten. Ik heb mijn e-mail van 6 mei 2019 met daarin mijn vraag om offerte gevonden en ook de reactie daarop met de prijzen. Die koersmarge was, sinds een maand, ineens veranderd en eigenlijk wist men niet hoe er mee om te gaan. Die koersmarge is gelukkig komen te vervallen. Dan nog het verschil van ongeveer € 445,00 waarover ik niets kon terugvinden in de offerte. Via de ambassadeur kreeg ik het telefoonnummer en e-mailadres van een hoog contactpersoon van het bedrijf, hij stelde mij gerust dat alles goed zou komen. En dat kwam het, de kosten voor het in ontvangst nemen met alle papieren afhandelingen en op mijn verzoek nog een jaar autoverzekering kwam op € 238,00. Wat bleek nou, op mijn vraag wat de kosten zijn voor het in ontvangst nemen en afhandelen van de container met auto, heb ik een offerte gekregen voor een auto los op de boot, dat is dus blijkbaar aanzienlijk goedkoper. Daarmee was dit stukje opgelost, nu nog de auto uit de container. Het is woensdag 4 september 2019, de container werd opengemaakt om de auto eruit te halen, blijkt de sleutel van de auto ín de auto te liggen en alle deuren afgesloten en ramen dicht. Ik werd gebeld met de vraag of ik toevallig de reservesleutel heb, ja gelukkig was ik tijdens ons bezoek aan de dealer zo slim geweest de reservesleutel te vragen. De auto is uiteindelijk donderdag 5 september 2019 uit de container gehaald. Nadat de auto uit de container is gehaald werd door de ontvangende partij foto’s gemaakt welke met mij gedeeld werden via Whatsapp, dit vind ik dan wel weer heel netjes. De auto werd van de haven gereden naar een straat verderop waar het bedrijf zit die de afhandeling deed. Eindelijk het telefoontje dat ik de auto kon ophalen. Na een leuk gesprek met de toch wel aardige man en na ondertekening van de ontvangstverklaring kon ik richting ambassade rijden om de auto daar te stallen. Bij het ophalen van de auto heeft deze nog geen kentekenplaten en voor dit stukje rijden is een speciale P-kaart nodig welke een week geldig is, de kosten zijn een lachertje, een P-kaart met een geldigheid van zeven dagen kost € 1,50. De papieren van de auto geef ik af aan mijn collega voor verdere afhandeling. En alweer is het wachten, dit keer op een oproep om de auto te laten keuren. Vrijdag 20 september 2019 om 9.00 uur zou de auto gekeurd worden. Opnieuw is een P-kaart nodig want die andere was maar geldig tot 11 september 2019. Een collega gaat op pad voor de P-kaart en alweer loopt het niet zoals je graag zou willen. Sinds kort worden P-kaarten niet meer afgegeven op vrijdagen, kom maandag maar terug. Inwendig vervloek ik alles en bijna iedereen die regels bedenken maar veel schiet ik er niet mee op. Maandag 23 september 2019 dan ein-de-lijk de dag van de keuring. Mijn collega komt de papieren en geld halen. Even later komt de collega weer bij mij langs, hij is de papieren en het geld kwijt. Ook dat kan er nog wel bij, het is tenslotte maandagochtend. Tja, ik weet niet wat ik moet doen want ik heb geen papieren meer, een beetje geld lukt nog wel. Na een half uur komt de collega met zweet op zijn voorhoofd melden dat de papieren op de grond onder zijn bureau lagen, er valt een last van mijn schouders af. Ik vertrek naar het keuringsstation van politie, omdat ik langs ons huis kom pik ik Jan op zodat ook hij even kan genieten van de nieuwe auto. Bij de keuring is het wachten op de keurmeester, het keuren zelf duurde al met al 3 minuten, het ging om het controleren van het chassisnummer. Jan weer thuis afgezet en de auto weer gestald bij de ambassade. Alweer wachten, nu op het nummerbewijs (bij ons kentekenbewijs). Het zit dit keer mee, woensdag 25 september 2019 is alles geregeld en ontvang ik op mijn bureau het nummerbewijs, dan alleen nog de kentekenplaten op de auto en de verzekering omzetten van het P-kaartnummer naar het kentekennummer. Gelukkig verliep het omzetten van het verzekeringsbewijs zonder problemen, het verzekeringsbewijs was inmiddels ook al zoekgeraakt. Het verschepen van de auto ging vele malen sneller dan de afhandeling alhier. De overtocht duurde tien dagen, de gehele afhandeling aan deze kant vierentwintig dagen. En dan staat de Insignia voor de deur, naast de Mokka, het was, achteraf, de moeite waard. Het wisselen van schakel naar automaat heb ik tot nu toe geen moeite mee gehad. Ik vind het leuk om alle snufjes in de nieuwe auto te ontdekken en uit te proberen. Waar ik wel heel erg bij mee ben is “Head Up”. Op de voorruit wordt o.a. de snelheid geprojecteerd, je kunt ook ervoor kiezen de verkeersborden erbij te doen, hieronder een foto hoe dat eruit ziet. Hopelijk lukt het ons een koper te vinden voor de Mokka al denk ik zelf dat wij volgend jaar met twee auto’s naar Nederland terugkomen. Alle auto-zoekende mensen vinden de Mokka een mooie auto, dat het stuur links zit maakt niet uit, de prijs is het probleem ook niet, het is echter een schakelauto en hier rijdt men liever automaat.

Groetjes uit Paramaribo

Head up Snufje
 Opel Mokka                 Opel Insignia


head_up

© Krijn Hamelink

Onze auto zit in een van die containers. Wat gaaf dat er scheepsspotters zijn.

Photographer: Krijn Hamelink
Captured : Aug 22, 2019
Added: September 20, 2019
Location:MaasvlakteRotterdamNetherlands
Category: Reefers built 1980 onwards
IMO: 9189897
MMSI : 357339000
Callsign : 3FGO9
Flag : Panama
head_up

Klik op foto voor vergroting
Kijk op de weg ter hoogte
van de brommer voor mij.
Je ziet mijn snelheid
en een verkeersbord
op het raam geprojecteerd

 

mokka_insignia

 

 

 

 

 

Hallo Nederland en omstreken,

Hoe is het daar? Hier alles zijn gangetje.

Vorige week teruggekomen van een gelsaagde vakantie in Nederland. Het was fijn weer even terug te zijn in ons kikkerlandje waar heel veel goed geregeld is, al zie jij dat vast anders als vaste inwoner van Nederland.

Geboorte kleinkind
Onze vakantie hadden we dit keer geboekt i.v.m. de geboorte van ons 3e kleinkind. Uiteraard is het lastig plannen als je de vliegtickets al in april boekt en de bevallig ergens in juli plaatsvindt. Hoe dichter we bij de vakantie kwamen hoe spannender wij het vonden. Regelmatig contact met Jantje en Samantha om te vragen of er al weeën waren. Dat vragen over weeën hebben we toen ook bij de kleinzoons gedaan, om gek van te worden. Zelfs 5 cm ontsluiting zegt namelijk nog helemaal niets, in ons geval dan. Jan en ik zaten donderdag 25 juli op het terras, wachtend tot het tijd was om opgehaald te worden door de taxi. Om 9.04 uur (14.04 uur NL-tijd) krijg ik een Appie van Jantje, ze zijn in het ziekenhuis wat dus betekent dat de baby eraan komt al kan dat nog wel even duren. We houden contact via Facetime en via Whatsapp. Om 13.30 uur komt onze taxi, de saaie rit naar het vliegveld duurt anderhalf uur en dat voor een stukje van 45 kilometer. Tijdens de saaie rit houdt Jantje ons op de hoogte. Aangekomen op het vliegveld duurt het vijf kwartier om de koffer af te geven, het zweet breekt mij uit want je staat in de rij heel onhandig te Appen en de batterij loopt leeg. Dan moeten we nog door de controle waar het ook weer lang duurde, voor mijn gevoel al helemaal lang. Als we door de controle heen zijn is het al 16.50 uur (21.50 uur NL-tijd). Terwijl ik sigaretten bestel in de Taxfreeshop krijg ik een Appje met foto, het is dan 17.03 uur (22.03 uur NL-tijd), Chayenne is geboren om 17.01 uur (22.01 uur NL-tijd). Gelukkig geboren nog voordat wij in de lucht hingen, je zou dan toch niet lekker zitten tijdens je vlucht. Nadat wij vrijdags waren geland en onze huurauto hadden opgehaald zijn wij gelijk richting het ziekenhuis gegaan om naar Chayenne te kijken. We wisten al dat Samantha naar huis mocht maar het staat zo lullig als je naar hun huis rijdt als je weet dat ze er nog niet zijn. Met de kleine meid gaat het goed, ze is al goed gegroeid.

Op stap met de kleinzoons
We zijn veel op stap geweest met de jongens zodat Jantje en Samantha een beetje rust hadden. We namen ze een middagje mee met boodschappen doen, niet heel spannend voor de jongens maar voor ons als opa en oma wel leuk om te doen. We namen ze mee shoppen, dit kwam heel goed uit want Joey mocht zijn verjaardagscadeau uitkiezen. Het shoppen viel verder wel een beetje tegen omdat de zomerkleding alweer plaats had gemaakt voor de herfst/winter. Het is ons toch nog gelukt om een beetje zomerkleding te scoren. Wij zijn met de jongens een middag naar Volendam geweest, een dagje naar de Efteling en een middag naar Boerderij ‘t Geertje in Zoeterwoude. We hebben een kijkje genomen op de camping waar bij hopelijk volgend jaar weer teruggaan en we zijn bij onze nieuwe auto wezen kijken. De nieuwe auto is op dit moment onderweg naar Suriname, best wel spannend!

Familiebezoek
Als je weer even in Nederland bent dan is een bezoek aan familieleden vaste prik. We hebben een bezoekje gebracht aan mijn oom Koos, aan Herman met zijn vrouw Dorlin. We zijn op bezoek geweest bij Stephanie en Jeffrey in hun nieuwe huisje. Een bezoek aan Nel, de zus van Jan. Op bezoek bij Richard en Irma en ook heerlijk gegeten bij ze. Ook op bezoek bij Rick en Valerie in hun nieuwe huisje en twee keer heerlijk gegeten bij ze. En natuurlijk veel op bezoek geweest bij Jantje en Samantha met gebak en de pittige saucijzenbroodjes van Behoomen. Veel gegeten met elkaar en ook nog een heerlijk barbecue gedaan. En niet te vergeten het bezoek aan Opa Shoarma in de Kiboets in Leiden waar we heerlijk hebben gegeten.

Verjaardag Joey
Jantje en Samantha nodigde ons uit om te ontbijten en daarna naar Madurodam te gaan. Dit alles om de verjaardag van Joey te vieren. Het was voor ons een hele tijd geleden dat wij in Madurodam zijn geweest, het was leuk om er weer eens rond te lopen. Het is niet zo heel groot, toch hebben wij van ons goed vermaakt. Daarna heerlijk gegeten bij Mc Donald.

Het weer
Voordat wij op vakantie gingen was het schitterend weer in Nederland, wij hebben daarvan 1 bloedhete dag van mogen meemaken. Omdat wij in Suriname wonen hebben wij niet echt kleding en/of jassen voor als het wat kouder is. In Suriname zakt de temperatuur naar minimaal 24 graden. Het enige wat wij bij ons hadden was een spijkerjasje. De temperatuur was oké, we hebben maar 1x ons spijkerjasje aan hoeven trekken, de overige kille dagen waren wij gewoon vergeten ons jasje aan te trekken.

Thuis in Den Haag
Jan en ik verbleven tijdens onze vakantie in ons huis in Den Haag. Wat een genot om een normale wasmachine te gebruiken en wat een genot om de handdoeken in de droger te doen. Wat heerlijk om door de mooie supermarkten te lopen voor je boodschappen en wat een genot om door winkelstraten te lopen. We zijn niet alle dagen op pad geweest, een dagje thuis was ook wel lekker. We hebben al in de eerste week oude kleding welke nog in huis stond in de container gekiept en de oude slaapkamer van Jantje opgeruimd, daar stond echt veel zooi opgeslagen. Volgend jaar zullen we de meeste verhuisdozen opslaan in het kamertje omdat we eerst thuis gaan opknappen en veel keukenspullen zijn voor onze nieuwe chalet. Dan is het fijn als je ruimte hebt om de verhuisdozen op te slaan. Het was thuis wel even wennen, wij hebben maar 1 toilet in Den Haag, in Suriname hebben wij er 5 in huis en nog 2 buiten.

Einde vakantie
Ruim drie weken vakantie zijn voorbij gevlogen, terug naar Suriname waar wij nog tot volgend zomer jaar blijven. Het einde van de vakantie is goed begonnen, mijn leesbril hield er mee op, helaas toen wij al in Suriname waren. Een bril met montuur is hier gewoon duurder dan in Nederland. Vandaag mijn nieuwe leesbril opgehaald, weer een rib uit ons lijf, € 180,00 euro ervoor betaald. Ik had de bril liever in Nederland gekocht.

Groetjes vanuit Paramaribo!

Klik op onderstaande foto voor grotere foto’s

Hallo Nederland en omstreken,

Alles goed daar? Hier alles onder controle.

Onze laatste blog is alweer vier maanden geleden, tijd dus om weer wat te schrijven. Het is ook alweer vier maanden geleden dat Jantje, Samantha, Joey en Davey bij ons op bezoek waren. Een blog daarover heb ik niet meer geschreven want tussendoor post je wat op Facebook over je vakantieperiode en dan is een blog niet meer van toepassing.

Over twaalf dagen gaan Jan en ik op vakantie naar Nederland, wij zijn er echt aan toe. Misschien maken we de geboorte mee van onze kleindochter, of misschien net niet en is de baby er al nog voordat wij vertrokken zijn. Samantha is 28 juli zo ongeveer uitgerekend. Het plannen is dan ook lastig want als de baby er nog niet is als wij in Nederland zijn, gaan we geen trips maken met de jongens. Het is dan wel de bedoeling dat ik bij de bevalling aanwezig ben en Jan zorg draagt voor je jongens. Ach, we zien wel hoe het verloopt, je hebt het zelf niet in de hand. Wij hopen dan ook dat het gaat lukken om met de jongens dagjes weg te kunnen en dat we tijd hebben om te shoppen.

We moeten ook nog langs de Opel dealer in Baarle-Nassau om onze nieuwe auto te bekijken. Ja je leest het goed, Jan en ik hebben een nieuwe auto gekocht. Het kopen van een nieuwe auto was niet zo lastig, je kunt een auto online samenstellen, het probleem zit hem meer in het verschepen want dat kost ook nog aardig wat geld. En aangezien ik altijd alles in de verkeerde volgorde doe hadden we dus eerst de auto gekocht, daarna ben ik pas gaan zoeken op internet naar een verscheper. Gelukkig een verscheper gevonden die ook zakendoet met een bedrijf in Paramaribo. Het probleem is alleen dat het bedrijf in Paramaribo niet eerder een auto van een diplomaat heeft ingeklaard en daar heb ik nu nog meer grijze haren door gekregen. Het zal allemaal wel goed komen maar het kost onnodig veel energie. Ik ben blijkbaar weer de enige die niet in zee gaat met het bedrijf waar het ministerie de verschepingen mee regelt, die vroegen mij veel te veel geld. Het is dus mijn eigen keuze om dwars te liggen. Gelukkig hebben we nog even tijd want de auto gaat 19 augustus de boot op, wij vliegen 17 augustus terug, ik heb dan nog genoeg tijd om papieren in orde te maken. O, je wilt weten wat voor auto wij hebben gekocht? Wij hebben een Opel Insignia Sports Tourer Business Executive gekocht. Goed over nagedacht want als wij volgend jaar weer in Nederland gaan wonen is het de bedoeling dat de drie kleinkinderen weekendjes mee gaan met ons naar de camping. De auto moest dan ook genoeg kofferbak ruimte hebben voor de weekendtassen. Ervan uit gaan dat de kleintjes ook wel meewillen. Voorlopig hebben we nog een jaar te gaan in Suriname. Dan eerst nog de verhuizing terug naar Nederland en het belangrijkste, ons huis op orde maken. Als laatste gaan we op zoek naar een chalet met genoeg ruimte om te wonen en te slapen. Of toch maar eerst zoeken naar een geschikt plekje op Camping Ponderosa en daarna pas een chalet uitkiezen, deze volgorde lijkt mij beter.

Klik voor grotere foto

Update m.b.t. de Killer Bees


Gisteravond is de brandweer geweest om de Killer Bees te bestrijden. Er zat een gigantisch nest in een soort van schuurtje. Op advies van de brandweer hebben wij vandaag Malathion gekocht voor een nabehandeling. Vanmiddag ging Jan vol goede moed richting het schuurtje maar kwam vol minder goede moed terug, er vlogen nog steeds bijen rond.

Toch maar weer de brandweer gebeld, ze komen kijken. Nog maar een keer gebeld want wanneer komen ze dan kijken? Ik werd netjes teruggebeld, ze komen met schemer. De situatie aan de brandweer uitgelegd. Zij gingen naar het schuurtje om poolshoogte te nemen. De rondvliegende bijen waren snoepers. Vraag me niet wat hiermee bedoeld wordt, van mijn part zijn het drinkers, als die zooi maar weggaat. De brandweer heeft de Malathion gesprenkeld in het schuurtje. Nu moeten wij echt verlost zijn van de Killer Bees.

De vijf spuitbussen welke wij gisteren aangeschaft hebben, op verzoek van de brandweer, zijn niet gebruikt tijdens het bestrijden. Waarschijnlijk verdwijnen deze in de opslag voor thuisgebruik. Het zal mijn een zorg zijn, de grootste zooi hadden zij gisteren al opgeruimd en dat luchtte al aardig op.

Dan gaan we nu toch echt genieten van onze welverdiende vakantie!

Groetjes vanuit Paramaribo!

Hallo Nederland en omstreken,

Alles goed daar? Hier alles onder controle.

Tuinman
Rondom ons huis hebben wij een tuin en een soort van garage. De garage gebruiken wij niet. Het is niet zo’n luxe ding met automatische deuren maar een hok gemaakt met open sierstenen met een afdakje. De tuin wordt onderhouden door de tuinman, nou ja onderhouden……….

De tuinman komt om de week, de ene keer wordt het gras gemaaid en de andere keer wordt gesnoeid. Dat grasmaaien is alleen maar een beetje aan de voor- en zijkant van het huis, het snoeien moet rondom gedaan worden. Toen wij hier kwamen deed de tuinman het goed bijhouden maar de laatste maanden gaat dit echt heel hard achteruit. De tuin lijkt wel een wildernis.
Begin januari kreeg ik een WhatsApp bericht van de tuinman, de prijs welke wij betalen is niet meer toereikend of we maar even iets meer konden betalen, totaal 87% meer dan wat wij nu betalen. Voor het grasmaaien vroeg de tuinman SRD 50,00 en voor de helft van de tuin snoeien SRD 150,00. Dan moet er ook betaald worden om het maai- en snoeiafval af te voeren, dat was iets van SRD 75,00. Omdat ik geen zin heb om elke keer als hij komt bij te houden of het afval afgevoerd, of er gemaaid is, of gesnoeid is, hebben we afgesproken dat hij elke keer als hij komt SRD 200,00 krijgt zodat wij nergens omkijken naar hebben. En met de prijs van SRD 200,00 per keer kwam hij dus niet meer uit, de nieuwe prijs SRD 375,00 per keer. Nou daar heb ik voor bedankt. Als wij nu nog een mooie tuin hebben dan wil ik best nog nadenken over de verhoging maar snoeien werd niet meer regelmatig gedaan, het beetje gras maaien dan weer wel. Zo hebben wij ook een boom in de tuin staan die echt wel wat zorg kan gebruiken. En bij ons terras de heg waar het onkruid welig groeit. Ineens komt de tuinman niet opdagen op de vaste dag, hij had het te druk. Hij stelt voor om dan de vrijdag te komen, komt niet opdagen. Uiteindelijk komt hij dan op dinsdag, ook dit keer zijn de werkzaamheden niet goed uitgevoerd. Ik ben het eigenlijk zat, komt dit dan doordat wij de verhoging van SRD 175,00 niet willen betalen? Wij hebben een nieuwe tuinman gevonden, er moet eerst groot onderhoud gedaan worden om alles op orde te krijgen, daarna komt hij om de week. Groot onderhoud voor de gehele tuin SRD 800,00 en onderhoud per keer SRD 300,00.

Killer Bee
Onder het afdak van onze minder luxe garage wonen Braziliaanse bijen.
Aan onze tuin grenzen nog drie tuinen, wij wisten in de eerste instantie dan ook niet dat die Killer Bees bij ons zouden wonen. Afgelopen december hebben wij de brandweer al eens gebeld maar na toezegging zijn deze niet komen opdagen, goh wat herkenbaar dat niet komen opdagen. Omdat straks Jantje, Samantha, Joey en Davey komen heb ik toch nog maar een keer de brandweer gebeld en benadrukt dat er twee kleine kinderen straks in de tuin rondlopen. Vanmorgen is de brandweer langs geweest en na een inspectie blijken de Killer Bees dan toch echt in onze tuin buiten te spelen. Morgenavond komt de brandweer bestrijden maar dan moeten wij wel zorgen voor bestrijdingsmiddel want dat hebben ze niet voor ons. Snel naar de winkel om de benodigde flessen BOP in te slaan, morgenavond om 19.00 komt de brandweer de vijf grote flessen leegspuiten, als ze morgen komen. Dit keer beschik ik over twee telefoonnummers, zijn ze om 19.00 niet aanwezig hang ik gelijk aan de bel. Hopelijk hebben wij zeer snel een nette tuin maar eerst de bijen bestrijden.

Nog een paar uurtjes dan zien wij eindelijk onze kleinkinderen weer in het echt. Dat worden drie hele weken genieten.

Groetjes vanuit Paramaribo!