Alles komt in drieën

Hallo Nederland en omstreken,

Alles goed? Hier alles zijn gangetje!

Vandaag zijn Jan en ik precies 1 jaar in Suriname en wij genieten nog steeds van het “No Spang” gedoe alhier. Gisteren waren Jan en ik jarig, onze eerste verjaardag in een andere tijdzone. De felicitaties waren zoals elk jaar weer overweldigend, waarvoor onze dank. Het enige verschil dit jaar met de vorige jaren was dat de felicitaties vrijdags al binnen kwamen, uiteraard vanwege het tijdsverschil met Nederland. Een collega is gelijk met mij jarig en mijn voorstel was om samen te trakteren. Omdat we jarig zijn in het laatste weekend van de maand was de keuze snel gemaakt, verse warme oliebollen van bakkerij Hollandia, lekker bij de koffie!

Onze vakantie in Nederland is ook alweer vier weken geleden, zo ook het inleveren van onze huurauto met Duits kenteken. Tijdens de huurperiode heeft een onbekende tegen de auto aangezeten, parkeerschade. Zo zonde van die huurauto, pas drie maanden oud en dan rijdt er iemand tegenaan. Uiteraard ligt de dader op het kerkhof want die zal wel gedacht hebben een Duitser. Tja, en dan is het maar de vraag of je als huurder moet opdraaien voor de schade. We hadden al een schaderapportje laten opstellen door een schadeherstelbedrijf zodat ze ons niet zouden kunnen neppen maar tegen zo’n verhuurbedrijf leg je het toch meestal af. Ik kon mezelf dan ook voor mijn kop slaan dat ik die extra verzekering niet had afgesloten want ik las in de huurvoorwaarde dat er een eigen risico was van minimaal 900,00 euro en met die extra verzekering was het iets van 200,00 euro. Die extra verzekering kost ook iets van 200,00 euro wat de huur van de auto ook niet ten goede komt. Maar ja, je kan denken, rekenen en piekeren wat je wilt, er is schade en hoe gaat dat aflopen. Bij het inleveren van de auto zegt die knakker van het huurbedrijf; “zet de auto maar achter in de rij”, ik volg zijn instructie op. Nadat ik ben uitgestapt meld ik dat er schade is aan de auto want die gast keek niet eens naar de auto. Ik wijs hem de schadeplek aan, hij maakt foto’s en zei dat de schadeafdeling het verder zou bekijken. En dan sta je daar, met onze nieuwe knalgele koffers, nog niets wijzer. Wij druipen af naar het vliegveld en ik besluit om het probleem autohuur en schade los te laten, het is wat het is en ik zie wel wat op ons verhaald wordt.

Thuisgekomen na een goede vlucht doen we een paar boodschappen, brengt Jan de koffers naar boven, daarna ploffen we neer op het terras en genieten van de koffie, de koek, en een sigaretje en van het lawaai van die irritante vogel die blij is dat wij weer terug zijn. Ja je leest het goed, een irritante vogel. Mooi hoor de natuur en het buitenleven maar er zit een vogel ergens in de buurt die echt onwijs harde geluiden maakt en dat gewoon de hele avond, nacht, ochtend, middag en avond door. We zijn moe en besluiten om naar boven te gaan. In de slaapkamer aangekomen liepen we tegen een muur op van warmte, de airco was uit. Ik kijk naar de airco en zie dat de airco verdrietig is. Tranen met tuiten komen eruit die via een nachtkastje en het bed de weg naar de vloer hadden gevonden. Daar sta je dan, bloed verziekend heet en een beetje moe. Ik zal maar niet opschrijven wat ik eruit geknald heb, het was in ieder geval geen hoera wat leuk of zoiets! Jan weer terug naar beneden om spullen te pakken om die vloer te kunnen drogen. Ik snel een paar grote badlakens uit de kast gerukt en zo stonden we samen in de warmte ons best te doen die vloer droog te krijgen. De schade valt gelukkig mee, het matras alleen nat aan de zijkant, het kapje van het lampje heeft nu twee kleuren en de afstandsbediening van de airco stond vol met water. De volgende dag gelijk gebeld naar collega’s, ik krijg een telefoonnummer en ik maak een afspraak voor dinsdagmiddag, het kon helaas niet eerder. Je bent allang blij dat er iemand komt al kwam de monteur pas in de avond en niet in de middag zoals afgesproken. Het probleem van de airco was snel verholpen nadat deze was schoongemaakt. Het schoonmaken van de airco’s zou voor onze vakantie al worden gedaan maar degene waarmee wij een afspraak hadden heeft tot twee keer toe afgebeld vanwege ziekte en zo vlak voor onze vakantie hadden wij geen tijd meer iets anders te regelen. Achteraf gelukkig dat hij tot twee keer toe afbelde, wij waren nu voor het schoonmaken van 4 airco’s € 52,00 kwijt, de afbellende monteur vroeg een bedrag van € 100,00 euro. Echt hè, je moet hier echt de weg weten anders betaal je gewoon het dubbele. De defecte afstandsbediening hebben we kunnen vervangen met een universeel exemplaar, inclusief batterijen waren we hiervoor € 4,00 euro kwijt, ja je leest het goed, vier hele euro’s voor een afstandsbediening met batterijen.

Ons leven begint weer in het normale ritme te komen, voor zover je hier kan praten over een normaal ritme. Bij het controleren van mijn email zie ik een bericht van de autoverhuurder, ik ben bijna bang deze te openen maar ja het moet en ik kan het beter nu weten dan over een half uurtje. Het was een afronding van het huurcontract, geen extra kosten. Nou dat scheelt maar hoe dan met de schade? Ik controleer de rekening van onze creditcard, de borg welke gereserveerd stond was verdwenen. Is hiermee dan echt alles afgehandeld? Zijn wij niet verantwoordelijk voor de schade aangebracht door een ander? Blijkbaar niet want tot op vandaag heb ik niets meer vernomen. Weet niet of we geluk hebben of dat een bedrijf het zelf ook wel inziet dat ik als bestuurder de schade niet veroorzaakt heb.

Dan toch maar weer verder met ons leventje in de tropen. We zitten nog volop in de grote regentijd, die is van half april tot half augustus, daarna breekt de grote droge tijd aan, die duurt dan tot half december. Een buitje is zo op zijn tijd nog lekker want de temperatuur is hier altijd boven de 24 graden. Jan en ik doen vrijdag ‘s middags de grotere boodschappen, zo ook vorige week. We slaan o.a. wat snacks in, halen verse kaas, beleg, vlees en limonade. Thuis gekomen krijgen de boodschappen een plekje in de vriezer en de koelkast. Wij gaan op het terras genieten van een kopje koffie met een krentenbol, waarna we naar de keuken gaan voor nog een kopje koffie. Ik zie dat de temperatuur van de koelkast op 8 graden staat, deze stond altijd op 4 graden. Het zweet breekt je uit, wat nu weer. Jan haalt de koelbox van boven, ik haal een zooi flessen limonade uit de koelkast. De koelbox vullen wij met een bak met daarin ijsklontjes en sluiten dat ding aan op het lichtnet zodat deze vast kan koud worden. Na ons tweede kopje koffie is de temperatuur al opgelopen tot 15 graden maar binnen in de koelkast is het wel gewoon koud, de vriezer doet het ook gewoon. Dan nog maar een kopje koffie, kijken we daarna wel verder want je kunt toch niets doen. Gelukkig de temperatuur was weer aan het zakken en stond al snel weer op de 4 graden. Intussen was de wasmachine klaar, we hangen de was op en doen was nummer twee erin en als die eindelijk klaar is gaan als laatste de badmatten in de machine. Het volgende probleem deed zich alweer voor, wasmachine kapot. Het water pompt wel weg maar centrifugeren is er niet bij. Wat ik ook probeer, hoe ik het ook probeer, die matten blijven drijfnat. Gelukkig dat de andere twee wassen wel goed waren gegaan. Ik vraag op mijn werk of iemand een monteur weet. Nadat ik het telefoonnummer heb gekregen bel ik gelijk voor een afspraak, onderzoekskosten SRD 50,00 dit is omgerekend € 5,75. Na onderzoek blijkt de motor kapot te zijn, vervangen inclusief de motor zelf kost SRD 500,00 omgerekend is dat € 57,50. Nou voor dat geld koop je geen nieuwe wasmachine. We hopen er weer even tegen te kunnen.

Tijdens onze vakantie in Nederland hebben Jan en ik besloten om onze chalet te koop te zetten. Jantje en Samantha zijn pas verhuisd en het afgelopen jaar hebben ze bijna geen gebruik gemaakt van de chalet. Zonde van het geld wat je dan toch elk jaar weer moet betalen en wie moet de tuin dan onderhouden en zo? De chalet wordt dan een last en daar heb je zo’n ding niet voor. Er is al snel iemand met interesse, de kijkafspraak werd gemaakt en vandaag de bevestiging gekregen, 14 juli vindt de overdracht plaats. Best raar, je staat al zolang op de camping en nu ineens ben je voor een tijdje camping-loos. Als wij weer in Nederland gaan wonen dan gaan we opzoek naar een ander chalet en gaan we gewoon weer naar onze vertrouwde camping terug. Tot die tijd scheelt het stress van wie gaat het onderhouden en het scheelt stageld.

Al met al weer een drukke tijd achter de rug, ik zou bijna roepen: “IK BEN AAN VAKANTIE TOE”.

Groetjes vanuit Paramaribo!

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.